Hubbers Hubbers

Ongeschaafd door Prof. dr. Ir. Franz P. Ribbenkast

Hubbers interieurmakers

Eet u nog weleens aan een tafel die niet van ruwe planken is gemaakt?


Meestal rust het onbewerkte blad op een onderstel van steigerpijpen. Ooit gebruikt waarvoor ze zijn vervaardigd, dat zie je aan de achtergebleven specieklodders. Hergebruik sluit hier een duivels verbond met kopieergedrag. Samen ontketenen ze een revolutie van knoestige knusheid waarbij schoonheid als eerste het hoofd moet buigen voor de botte bijl.

Ongeschaafd illustratie door Martin van Gelder

In den beginne kon ik de verfrissende eenvoud nog wel waarderen. In de geest van Piet Hein Eek iets pas weggooien als je elk tweede leven moet uitsluiten. Het nut van elk gebruiksvoorwerp net zo lang kantelen tot het licht de schaduwzijden opslokt. Eek stelt in de beheersing van het proces het resultaat veilig en niet andersom. Resultaat is geen doel, maar het gevolg van een werkwijze. Maar ik dwaal af. Misschien ontstond het basisidee voor de steigertafel bij een werkloze bouwvakker – met meer tijd dan geld – die een tuinfeest wilde geven.

Het zal u duidelijk zijn dat ik niet weg ben van deze trend. Hier regeert goedkope gemakzucht. Een tsunami van wrakhout en roestige buizen overstroomt terrassen en eetkamers. Dat heeft ook praktische nadelen.

Zo prikte ik laatst een vorkje met een vriendin uit Baden-Württemberg die ik uit respect voor haar echtgenoot Beate zal noemen. Welnu, Beate heeft stijl en haar man geld. Dat zie je aan haar kleding. Toen wij wilden proostten op onze vriendschap haakte de mouw van haar Gucci-blouse achter een ruw uitsteeksel van het tafelblad. Met een akelig scheurend geluidje kwam haar prachtige onderarm bloot. Reclameren bij de ober hielp niet. “Moi mar uutkieke”, gromde hij.

Ongeschaafd en onbeschaafd gaan vaak samen.

Huiselijke groet, prof. dr. ir. Franz P. Ribbenkast