Hubbers Hubbers

Bloemen door Prof. dr. Ir. Franz P. Ribbenkast

Hubbers interieurmakers

Bloemen en benzine


Je ruikt het altijd aan een boeketje. Dat het bij een tankstation is gekocht. De insectenlokgeur is verdreven door een penetrante benzinelucht. Daar komt geen bij meer op af, hooguit een kever.

Een vriendin van mij, ik zal haar Irma noemen, drijft een goedbeklante massagesalon waarin ze ook cappuccino schenkt. “Het heeft vele voordelen”, zegt ze. “Het levert een leuke cent extra op en mannen kunnen thuis zeggen: ‘Ik ga effe koffie drinken schat’.”

Dat snap ik nog. Maar de combinaties worden vreemder. Onderbroeken bij de opticien, stroopwafelautomaten op een notariskantoor en erotische dvd’s in een doe-het-zelfzaak.

Schoenmaker blijf bij je leest. Krachtiger dan dit eeuwenoude gezegde kan ik het niet formuleren. Branchevervaging noemen ze het, ooit begonnen in supermarkten. Het lijkt klantvriendelijk, tarwebollen halen en meteen een broodrooster scoren, maar dat is schijn. Waar blijft de service? De vakkennis? Nog nooit heeft een caissiëre me uit kunnen leggen hoe de laptop aan moet die ze in haar supermarkt te koop aanbieden. Ze slaat compleet dicht als ik vragen stel over bytes en quad core processors. Dat snap ik, want ik weet er ook niets van, anders zou ik het niet hoeven vragen.

Bovenstaande geldt in hoge mate voor de inrichting van onze woning.

Hoe vaak tref ik een warboel van stijlen aan. Een huis waarin visie dusdanig ontbreekt dat de bewoners ten einde raad het stempel eclectisch op het interieur drukken. Electisch wonen lijkt een nieuwe trend voor de zwevende kiezer in meubelland. Inspiratieplatforms laten zien dat een onsamenhangende, prullerige warboel ‘best wel creatief’ kan zijn. Als je er maar in gelooft. Geloof mij, Franz P. Ribbenkast, als ik zeg dat een vakkundig meubelmaker voor uw interieur is wat de vakgarage is voor uw automobiel. Vrouwen ruiken benzine veel eerder dan mannen, wees gewaarschuwd.

Huiselijke groet, prof. dr. ir. Franz P. Ribbenkast